Nəticələr

Rəsmi sənədlər və konkret faktlara istinadən yuxarıda yazılanlarla tam sübut olunur:

1. Heydər Əliyevin atası Əlirza müsəlman kürdüdür. Onun üç arvadı olub: birinci və üçüncü arvadı kürd, ikinci arvadı isə Satanik adlı erməni qadını. Bu erməni qadınının birinci əri yrzdi kürdü olmuşdur. Heydər də yezdi kürdündən olan uşaqdır. Heydər hələ ana bətnində olanda, doğma atası – yezdi kürdü dünyasını dəyişir. Heydər anasının qucağında körpə olduğu vaxt Əlirzaya ərə gəlir və anası da körpənin atasının adını Əlirza yazdırır.Heydər Əliyev 10 may 1923-cü ildə Naxçıvanda yox, 18 mart 1919-cu ildə Ermənistanın SSR Sisian rayonunda doğulmuşdur. Əlirza 1920-ci ilin sentyabrında ailəsi ilə birlikdə Naxçıvana köçüb. O Naxçıvana köçən vaxtdan dünyasını dəyişənə kimi hamamda kisəçəkən, yəni camadar işləmişdir. Heydər Əliyev özü isə yetkin yaşlarından saxtakarlıqla, dələduzluqla və əxlaqsızlıqla məşğul olmaqla bərabər, atasının, anasının və özünün də milliyyətini məkrli məqsədlər üçün güizlətmişdir. 1959-1960-cı illərdə AKP MK ikinci katibi olmuş, sonra isə uzun müddət SSRI Təhlükəsizlik Komitəsinin sədri vəzifəsində işləmiş V.Semiçastnının dediyinə görə «Heydər Əliyev erməni mənşəli yezdi kürdü olmaqla yanaşı, NKVD tərəfindən Azərbaycanın ortasına atılmış agent olub.» O, Azərbaycan DTK-da çalışdığı vaxtlarda respulikaya rəhbr təyin olunması üçün lazımi işlər görüb, rəqibllərini məhv edib, sıradan çıxarır, Sov.IKP MK Baş katibi L.I.Breоnevin etimadını qazanıb, məkrli məqsədinə nail olmaq üçün Moskva tərəfindən Azərbaycana rəhbər təyin edilmişdir. Sonra vəzifə səlahiyyətindən sui-istifadə edərək, Azərbaycan xalqına, xüsusən də Azəerbaycan türklərinə qarşı qabaqcadan düşünülmüş və planlaşdırılmış şəkildə qəddarcasına düşmənçilik edib, milləti məhv etmək məqsədilə parçalayaraq, regionçuluq prinsipinə əsasən yaramaz kadr siyasəti aparmış və kadr siyasətində tayfabazlıqla bərabər naxçıvanlılara, ermənistanlılara və ermənilərə üstünlük verməklə respublikanın bir regionunun bir qrup adamlarının respublikanın o biri regionları üzərində hökmranlığını təmin etmişdir;

2. Heydər Əliyev özünə şan-şöhrət qazanmaq məqsədilə Azərbaycanın iqtisdadi göstəricilərinin o biri respublikalarınkından yüksək olması üçün bilavasitə öz rəhbərliyilə respublikada «pripiska» əməliyyatına başlamışdır. Nəticədə, şişirdilmiş «rekord» rəqmlər əsasında, Heydər Əliyev özü başda olmaqla, respublika rəhbərləri şan-şöhrət qazanıb orden-medallı olmuş, vətənin torpağı zəhərlənmiş, respublikanın iqtuisadiyyatına isə küllü miqdarda ziyan vurulmuşdur.

3. Heydər Əliyev respublikanın hüquq-mühafizə orqanlarında olan nisbi müstəqilliyi də onların əlindən tam alıb, onları bilavasitə özünə və rəhbəri olduğu tayfaya tabe etdirib, respublikanın köklü adamlarına qarşı kütləvi repressiyalara başlayıb, on minlərlə günahsız adamı həbsxanalara doldurmaqla yanaşı, xalqı da qorxu altında saxlamışdır. Bu, Azərbaycan xalqına qarşı qəddarcasına düşmənçilik, qeyri-insani əməllərin icraçılarından biri olan, yüzlərlə təmiz, vicdanlı insanın faydalı işdən kənarlaşdırılıb həyatlarının məhv edilməsinin, ailələrin, ev-eşiklərin dağıdılmasının baiskarı olmuş, Azərbaycan xalqına qarşı belə qəddarcasına cinayət əməllərinə görə Bakının mərkəzi meydanlarının birində dar ağacından asılmağa layiq olan bir adam üçün – Azərbaycan KP MK Xalq Nəzarəti Komitəsinin sabiq sədr müavini Salman Cəfəriov üçün Prezident Aparatında yeni bir şöbənin – Dövlət Nəzarəti şöbəsinin yaradılması və onun bu şöbəyə müdir təyin edilməsi Heydər Əliyev repressiyalarının nəinki davam edəcəyindən, hətta şiddətlənəcəyindən xəbər verir.

 4. Xalqın on minlərlə günahsız övladı həbsxanalarda

işgəncələrə, mənəvi əziyyətlərə və sarsıntılara məruz qaldığı bir vaxtda isə Heydər Əliyev xalqın vəsaiti hesabına təmtəraqlı yubileylər, hay-küylü yığıncaqlar və «rekord» rəqəmlərlə bağlı məhsul basyramları keçirməklə bərabər, eyni zamanda da Azərbaycan xalqının vəsaiti hesabına onun düşmənlərinə Azərbaycan xalqının qanını içən dayısı Stepan Şaumyana və on minlərlə azərbaycanlını qətlə yetirməklə Azərbaycanın müstəqilliyini əlindən alan Xl Qızıl Orduya möhtəşəm abidələr ucaltmaqla yanaşı, bu abidələrin açılışında böyük nitqlər söyləyib, tarixi bilə-bilə, qəsdən Azərbaycan xalqının əleyuhinə saxtalaşdırmışdır.

5. Heydər Əliyev Sov.IKP MK baş katibi L.I.Breоnevə yaltaqlanmaqla ona və ailə üzvlərinə qiyməti milyonlarla ölçülən hədiyyələr – rüşvət vermək yolu ilə Moskvaya yüksək vəzifəyə irəli çəkilmişdir.O, Moskvaya yüksək vəzifəyə getdikdə isə Azərbaycan xalqının taleyini məkrli məqsədlə ermənipərəst Kamran Bağırova, arvadları erməni Ramiz Mehdiyevlərə, Isa Məmmədovlara və erməni Boris Gevorkovlara həvalə etmişdir. Bilavasitə Heydər Əliyevin himayədarlığı altında DQMV-də ermənilərin, yəni onun xalası və dayısı uşaqlarının millətçilik və separatçılıq fəaliyyətləri güclənib. DQMV-nin Azərbaycanın tərkibindən çıxıb Ermənistanın tərkibinə girməsi və Ermənistanda yaşayan azərbaycanlıların doğma ata-baba yurdlarından çıxarılması məsələsu gündəmə gəlmişdir. Bu məkrli məqsədin hayata keçirilməsi üçün azərbaycanlıların iradəsini yoxlamaq məqsədilə birinci «Qazax hadisələri» ortaya atılıb, sonra isə DQMV. Heydər Əliyev də de-fakto DQMV-ni ermənilətrə, yəni öz dayısı və xalası uşaqlarına vermişdir. Xalqın saysız-hesabsız vətənpərvər övladları isə nahaq yerə şəhid olmuşlar .

6. Heydər Əliyev öz tapşırığı ilə onun yaxın adamları Heydər Əliyevin təkrarən hakimiyyətə gətirilməsi üçün respublika ictimaiyyəti arasında təbliğat aparıb, onun keçmiş əməllərindən peşmançılıq çəkdiyini bildirməklə ömrünün sonunda o, özünə və ölənlərinə rəhmət qazandırmaq məqsədilə keçmiş günahlarını yumaq üçün xalqı birləşdirib, Vətəni yaranmış bəladan qurtaracağı barədə təbliğatlar apardıqları bir halda, Heydər Əliyev təkrarən hakimiyyətə gəldikdən sonra Azərbaycan xalqına qarşı olan xəyanətkarlıq, qəddarcasına düşmənçilik və qeyri-insani əməllərinə görə nəinki peşimançılıq çəkdiyini bildirdi, əksinə, o hətta keçmiş əməlləri ilə fəxr etdiyini etiraf edıb, dedi: «Keçmişdə mənim həyatımda nə olmuşsa, hamısı ilə fəxr edirəm.»;

7. Heydər Əliyev təkrarən hakimiyyətə gəlməsi üçün özünün tapşırığı ilə ziyalılar adından ona müraciət yazıldı, özü isə bu müraciətə cavabında təkrarən hakimiyyətə gələrsə, beş bənddən ibarət proqramının tezliklə həyata keçirilməsini bəyan etdi. Xalq da onun yaşını və həyat təcrübəsini nəzərə alıb, bu vədinə inanıb, onu dəstəklədi. Lakin on il müddətində Heydər Əliyev öz proqramının heç bir bəndini həyata keçirməməsi bir yana qalsın, hətta o, xalqın ümidini qırıb, tamamilə əks istiqamətdə fəaliyyət göstərməyə başlasdı.

8. Heydər Əliyev təkrarən hakimiyyətə gəlməsi üçün qiyam yoluinu demokratik yoldan üstün tutdu. Bununla əlaqədar Heydər Əliyevlə Əbülfəz Əliyev öz aralarında çirkin siyasi oyun oynayıb, Surət Hüseynov oyununu ortaya atdılar. Süni surətdə ölkədə sabitlik pozuldu. Nəticədə bir tərəfdən Heydər Əliyev müqəddəs arzusuna çatıb Azərbaycan Respublikasının Prezidenti kürsüsündə oturdu, o biri tərəfdən isə xalqın vətənpərvər oğulları məhv olmaqla bərabər, Vətənin torpaqları da işğal olundu.

9. Əbülfəz Əliyev Heydər Əliyevi hakimiyyətə gətirməsinin səbəbləri hər şeyin zamana ehtiyacı var kəlamı ilə əsaslandırılmağa çalışırdı. Lakin dünyasını dəyişdi, bu sirri heç kimə demədi. Əslində bu sirr çox sədə idi: «Əbülfəz Əliyev Heydər Əliyevin ssenarisini yerinə yetirirdi.»

10. Heydər Əliyev təkrarən hakimiyyətə gəlmək üçün yüksək tribunadan öz çıxışlarında dəfələrlə qisasçı olmadığını vurğuladı. Lakin hakimiyyətə gəldikdən sonra isə özünün əsl bir əqrəb, dünyanın ən vəhşi canlısı, dünyanın ən əclaf adamı, yəni fövqəlbəşər əclaf olduğunu nümayiş etdirib, quisasçılıqla məşğul oldu. Insanların siyasi əqidəsinə görə təqib və təhqir edilməsi, onlar üçün dözülməz şərait yaradılması adi hala çevrildi.

 11. Heydər Əliyev xəstədir. O vəzifə hərisidir. 1992-ci ilin noyabr ayında mən 5 gün Naxçıvanda onun yanında oldum. O vaxt Hrydər Əliyevin səhhəti yaxşı deyildi. O həddən artıq arıqlamışdı, rəngi saralıb, gözlərinin altı da tutuqlanmuşdı. O vaxt Naxçıvanda cəbhəçilər Heydər Əliyevi devirmək istədiklərindən, bir tərəfdən də qorxudan onun bədənində əsmə yaranmışdı. Bir neçə adam yanında mən dedim ki, bu kişinin vəziyyəti çox pisdir. Deyəsən ömrünün sonu çatıb. Dedilər ki, indi hələ nisbətən yaxşı vaxtıdır. Bir müddət əvvəl səhhəti həddən artıq pisləşmişdi. Xəbər etdilər Moskvadan həkimi gəldi. Gələn bir qadın həkim onu müayinə etdikdən sonra dedi ki, sizdə heç bir xəstəlik yoxdur. Arzusunda olduğunuz kürsüdə oturduqdan sonra səhhətiniz tam yaxşı olacaq. Buradan da tam aydın olur ki, Heydər Əliyevin əsas bir xəstəliyi vardır ki, o da vəzifə tutmaq xəstəliyidir. Moskvadan gələn həkim də ona çox düzgün diaqnoz qoyubmuş. Həqiqətən də Heydər Əliyev respublika prezidenti kürsüsündə oturduqdan sonra, səhhəti tam yaxşılaşmaqla bərabər, müəyyən qədər də cavanlaşdı. Ona görə də prezidentlik iddiasında olanların nəzərinə çatdırıram, nə qədər ki, Heydər Əliyev var, heç vaxt Azərbaycanda normal prezident seçkisi keçirilə bilməz. Heydər Əliyev bütün Azərbaycan xalqını qırmağa razı olar, nəinki prezident kürsüsünü əldən verməyə. O biri tərəfdən də Heydər Əliyev çox yaxşı bilir ki, bu gün prezident kürsüsünü əldən verərsə, o, sabah Azərbaycasn xalqına qarşı etdiyi xəyanətə və düşmənçilik əməllərinə görə məhkəmə qarşısında cavab verməli olacaq. O isə ölümə razı olar, nəinki ictimaiyyətin gözü qabağında Azərbaycan xalqına qarşı cinayət əməllərinə görə məhkəmə qarşısında cavab verməyə.

12. Heydər Əliyev təkrarən hakimiyyətə gəldikdən sonra yenə də yaramaz kadr siyasətini təkrarlayıb, başladı tayfabazlığa, yerlipərəstliyə (naxçıvanlı-ermənistanlıpərəstliyə) və kürdpərəstliyə. Bu dəfə onun kadr siyasətində erməniləri kürdlər əvəz etdi. Heydər Əliyevin istər keçmiş sovet quruluşu dövründə apardığı yaramaz kadr siyasəti və istərsə də təkrarən hakimiyyətə gəldikdən sonrakı dövrdə apardığı kadr siyasəti gələcək tədqiqatçıları mat qoyacaqdır.

13. Heydər Əliyev təkrarən hakimiyyətə gəldikdən sonra ölkənin kənd təsərrıfatı tamamilə dağılmış, Xəzərin ekologiyası pozulmuş, yenidən Rusiyaya çox ucuz qiymətə verilən Qəbələ Radiolokasiya Stansiyası ətraf rayonlar üçün fəlakət bazasına çevrilib, ürək-damar, xərçəng, əsəb xəstəlikləri, ikibaşlı, dördayaqlı və cürbəcür şikəst doğulan uşaqlar, milli genefondumuzu təhlükə altına qoyub. Azərbaycan ərazisi ekoloоi təhlükə zonasına çevrilmuişdir.

         14. Heydər Əliyev təkrarən hakimiyyətə gəldikdən sonra ölkədə baş nazirin və nazirlər kabinetinin funksiyasi sıfra enib. Milli Məclis adlanan qurum Prezident Aparatının kabinetinə çevrilib. Heydər Əliyev bütün idarəçilik və icraçılıq səlahiyyətlərini öz əlində cəmləşdirərək diktatura hakimiyyəti yaratmışdır.

15. Heydər Əliyev təkrarən hakimiyyətə gəlmək üçün demokratiyadan, qanunun aliliyindən dəm vurduğu halda, istər prezident və istərsə də parlament seçkilərində saxtakarlığın ən böyük təşkilatçısı olub, parlamemti öz şəxsi mənafeyi naminə özünküləşdirmişdir. Məhz bu Heydər Əliyev parlamenti Azərbaycan xalqına xəyanət və düşmənçilik edib, ermənilərin – Heydər Əliyevin dayısı və xalası uşaqlarının marağını müdafiə etmək üçün 2002-ci ilin mart ayında Milli Məclisin iclasında Xocalı soyqrımı ilə bağlı layihə müzakirəyə çıxararaq, layihədə erməni daşnaklarının cinayətkar əməllərini ört-basdır etmək məqsədilə qərəzçiliklə ancaq Azərbaycan vətəndaşlarının adının cinayətkar qismində hallandırılmasına cəhd göstərdi. Bu sənəd qəbul edilməsə də, Azərbaycan dünya səviyyəsində gülünc vəziyyətə düşdü. Sözün əsl mənasında isə Heydər Əliyev iqtidarı bu layihə ilə Azərbaycan xalqına ağır zərbə vurub, ermənilərə xal qazandırıb, onların cinayətkar əməllərinə bəraət verdi. Elə ona görə də ermənilər tezliklə «Izvestiya» qəzetində Azərbaycan parlamentində hazırlanan bu qərar layihəsini Azərbaycanın son 13 ildə hazırladığı «ən gözəl layihə» kimi təqdim etdilər. Məhz bu Heydər Əliyev parlamenti 30 millət vəkilinin imzası ilə DQMV məsələsinin gündəliyə çıxarılması üçün müraciəti təmin etməməyi bir yana qalsın, hətta Milli Məclisin sədri Murtuz Ələsgərov 29 noyabr 2002-ci ildə Milli Məeclis iclasında bildirdi ki, YAP-dan olan deputatlar bu müraciətə imza atmalarına görə peşimançılıq (?) çəkirlər. Şübhəsiz ki, bu, Heydər Əliyevin bu məsələyə münasibət bildirməsindən sonra baş vermişdir. Belə YAP-çı «deputatlar», belə Milli Məclis sədrinə və belə ölkə prezidentinə nə ad vermək olar?

16 Heydər Əliyev təkrarən hakimiyyətə gəlmək məqsəsdilə Azərbaycan xalqının rəğbətini qazanıb, özünü xalqa sevdirmək üçün vətənpərvərlikdən dəm vurub, «Vətəni sevmək, torpağa bağlı olmaq – budur vətənpərvərlik» dediyi bir halda, hakimiyyətə gələndən sonra respublikanın köklü əhalisinə dözülməz şərait yaradıb, onları bir tikə çörək pulu qazanmaq üçün öz doğma vətənlərini tərk etməyə məcbur etmişdir və bu proses hələ də davam etməkdədir. Eyni zamanda da o, təkrarən hakimiyyətə gəldikdən sonra utanmadan, heç bir vicdan əzabı çəkmədən həyasızcasına respublika əhalisinə Moskvaya, Urala və digər yerlərə getməyi məsləhət bilir. Respublikanın köklü adamlarına öz doğma torpaqlarını qoyub, respublikadan getməyi məsləhət bildiyi bir halda isə, şəxsiyyətləri Azərbaycan xalqına məlum olmayan kürdlərin, yəni öz əmisi və bibisi uşaqlarının xarıcı ölkələrdən gətirilib Azərbaycanda yerləşdirilməsinə, Azərbaycanın torpağına və var-dövlətinə sahib olmasına şərait yaradır.

17. Heydər Əliyev xalqın rəğbətini qazanıb, təkrarən hakimiyyətə gələ bilməsi üçün «dövlətçiliyin möhkəmlənməsi, hər şeydən əvvəl, respublikada qanunların toxunulmazlığından, qanunun aliliyindən assılıdır» dediyi bir halda, o, hakimiyyətə gəldikdən sonra tamamilə əksinə olaraq, respublikanın bütün hüquq-mühafizə orqanları, o cümlədən məhkəmə sistemini də bilavasitə özünə və tayfasına tabe etdirdi. Nətcədə hüquq-mühafizə orqanları fəaliyyətlərini respublikada qanunun və qanunçuluğun bərpası istiqamətində deyil, ancaq Heydər Əliyevin şəxsən özünün və onun tayfasının maraqlarını müdafiə etməsi istiqamətində fəaliyyət göstərməkdədir. Və eyni zamanda da Heydər Əliyev respublikaya keçmiş rəhbərliyi dövründə olduğu kimi, təkrarən hakimiyyətə gəldikdən sonra da hüquq-mühafizə orqanlarını, o cümlədən məhkəmə sistemini də öz şəxsi mənafeyi naminə haqq və ədalətiin boğulması üçün bir silah kimi, bir alət kimi «işlədir. Bununla əlaqədar ölkədə məmur və hüquq orqan əməkdaşlarının özbaşınalıq əməlləri baş alıb getməkdədir. Keçmiş sovet quruluşu dövründə belə bir şüar vardı: «Mənim milisim məni qoruyur!» Indi isə artıq respublikanın şəhər və qəsəbələrində «Ey başı bəlalı Azərbaycan xalqı! Nə qədər ki, Heydər Əliyev Azərbaycan Respublikasının prezidentidir, bir o qdər də özünüzü polislərdən qoruyun!» şüarının yazılmasının vaxtı gəlib çatmışdır;

18. Heydər Əliyev özünün əsl bir əqrəb, qisasçı və fövqəlbəşər əclaf olduğunu nümayiş etdirib, təkrarən hakimiyyətə gəlməsi üçün ona lazımi səviyyədə köməklik edən adamları, həmçinin də onu dəstəkləyən Azərbaycan xalqını, o cümlədən naxçıvanlıları da vurdu. Heydər Əliyev çox yaxşı bilir ki, 2003-cü il prezident seçkilərində xalq onun 3-cü dəfə prezident seçilməsinə səs verməyəcək. Indi onun təkrarən prezident seçilməsi üçün əsas dayağı hüquq-mühafizə orqanları, xüsusən də polislər, polislərin müdaxiləsi ilə ediləcək total saxtakarlıqdır. Bu baş verə biləcək saxtakarlıqlara bəraət qazandırmaq üçün isə Heydər Əliyev qabaqcadan işini planlı surətydə görüb, bütün dövlət strukturlarında çalışan zəhmətkeşlərin məcburi surətdə YAP-a üzv olması prosesini keçirdir ki, sabah o deyə bilsin ki, elə mənim prezident seçilməyim üçün YAP üzvlərinin verdiyi səs bəs edirdi. Halbuki, tutduqları vəzifələrindən kənarlaşdırılmamaları xatirinə məcburiyyət qarşısında YAP-a üzv olanlar Heydər Əliyevi lənətləyir və onlar heç vaxt onun təkrarən prezident seçilməsinə səs verməyəcəklər.

19. Heydər Əliyev respublikaya keçmiş rəhbərliyi dövründə Moskvaya yüksək vəzifəyə gedərkən Azərbaycanın nə tarix və ədabiyyatından, nə mədəniyyət və incəsənətindən xəbəri olmayan və ümimiyyətlə azərbaycanlı adına belə layiq olmayan Kamran Bağırov kimi bir adamı Moskva vasitəsilə öz yerinə varis təyin etdirib, onun ətrafında arvadları erməni və özləri də ermənipərəst olan Ramiz Mehdiyevləri, Isa Məmmədovları, Nazim Məmmədovları və erməni Boris Gevorkovları toplayıb, bilavasitə öz himayədarlığı altında bunların əlilə Azərbaycan torpaqlarının bir hissəsini ermənilərə verməklə respublikanı belə acınacalı vəziyyətə gətirib çıxardı. Indi isə Heydər Əliyev ömrünü sonunun yaxınlaşdığını görüb, oğlu Ilham Əliyevi öz yerinə varis təyin etdirməklə onun ətrafında da bilavasitə Bəylər Əyyubovun rəhbərliyi ilə kürd mafiyasını – PKK-çıları toplamaq qərarına gəlib ki, Azərbaycan dövləetçiliyini tamamilə məhv etməklə, Azərbaycanın köklü əhalisini öz doğma vətənlərini tərk etmələrini başa çatdırsın və Azərbaycan torpağı ermənilərlə – dasyısı və xalası uşaqları ilə, kürdlərin – əmisi və bibisi uşaqları arasında tam bölüşdürülsün. Eyni zamanda, Heydər Əliyev özünün və tayfasının Azərbaycan xalqına qarşı xəyanətkar və qəddarcasına düşmənçilik əməllərinin ört-basdır olunması və bu cinayətlərin pərdə arxasında qalması üçün respublikaya keçmiş rəhbərliyi dövründə olduğu kimi, yenə də gurultulu alqışlarla təmtəraqlı yığıncaqlar, yubileylər, bayramlar keçirib, özü haqqında nəfis çapla nəşr olunmuş saysız-hesabsız kitablar buraxdırır və gecə-gündüz özünü televiziyada reklam etdirir

 20. Son zamanlar bir çox «siyasətbazlar» şəxsi maraq prinsipinə əsasən Əbülfəz Əliyevi xalqa AXC-nin yaradıcısı kimi, Heydər Əliyevi isə müasir Azərbaycan dövlətinin banisi, «ümummilli lider» və «millət atası» kimi sirımağa çalışmaqla bərabər, eyni zamanda da Əbülfəz Əliyevlə Məmməd Əmin Rəsulzadəni eyniləşdirib, onu M.Ə.Rəsulzadə yolunun davamçısı, Heydər Əliyevi isə Mustafa Kamal Atatürklə eyniləşdirib, onu M.K.Atatürk yolunun davamçısı adlandırırlar və eyni zamanda da bu «siyasətbazlar» öz məkrli məqsədlərinə qismən də olsa nail olublar. Hesab edirqəm ki, bu yolda olan «siyasətbazlar» bununla M.Ə.Rəsulzadə ilə M.K.Atatürkü təhqir edib, onların ruhlarını incidirlər. Tarixdə Əbülfəz Əliyev – Məmmədf Əmin Rəsulzadə və Heydər Əliyev –Mustafa Kamal Atatürk yolu yoxdur, tarixdə Mustafa Kamal Atatürk, Məmməd Əmin Rəsulzadə və Heydər Əliyev – Əbülfəz Əliyev yolu vardır.

Yuxarıda qeyd etdiyim kimi, Əbülfəz Əliyev AXC-nin yaradıcısı yox, əksinə, AXC-nin dağıdıcısı olmuşdur. Əbülfəz Əliyevlə M.Ə.Rəsulzadəni deyil, Heydər Əliyevi eyniləşdirmək olar. Əbülfəz Əliyev məqsədyönlü olaraq xalqdan xəbərsiz AXC-nin fəaliyyətindən və gücündən Heydər Əliyevin təkrarən hakimiyyətə gətirilməsi üçün istifadə etmiş və öz məkrli məqsədinə də nail olmuşdur. Azərbaycan dövlətinin banisi Heydər Əliyev yox, Məmməd Əmin Rəsulzadədir və Heydər Əliyevin «ümummili lider» və «millət atası» adlandırıklması isə Azərbaycan xalqına qarşı təhqirdir. Heydər Əliyev olsa-olsa, kürd və erməbni millətlərinin «millət atası» sayıla bilər. Heydər Əliyevi M.K.Atatürklə deyil, Stepan Şaumyan , Anastas Mikoyan və Abdullah Öcalanla eyniləşdirmək olar. Ona görə ki, Heydər Əliyev istər keçmiş sovet quruluşu dövründə və istərsə də Azərbaycan müstəqillik əldə etdikdən sonra təkrarən respublikaya rəhbərlik etdiyi vaxtlarda əsasən respublikanın köklü əhalisinə, xüsusən də Azərbaycan türklərinə qarşı dözülməz şərait yaradıb, onlara qarşı terror, repressiv və genosid əməlləri həyata keçirməklə, onları öz doğma vətənlərini tərk etməyə məcbur etmişdir. Ermənilərin və kürdlərin isə Azərbaycan torpaqlarına və sərvətlərinə sahib çıxmaları üçün bütün imkanlarından istifadə etmişdir və həmçinin də məkrli məqsədinə müəyyən qədər nail olmuşdur. Heydər Əliyev «ömrümün qalan hissəsini öz xalqıma borcluyam» deyəndə, erməni və kürd millətlərini nəzərdə tutur. O, erməni və kürd millətləri qarşısında borcunun bir hissəsini verib (DQMV-ni ətraf rayonlarla birlikdə ermənilərə verib), ikinci hissəsini də verməkdədir, yəni Kürün Şimal hissəsində Mingəçevirdən Qazaxadək olan ərazidə «Kürdüstan dövləti» yaratmaq barədə məxfi fəaliyyətini davam etdirir.. Heydər Əliyev Azərbaycan xalqının, xüsusən də Azərbaycan türklərinin qəddar düşmənidir. Görünür Allahın Azərbaycan türklərinə yazığı gəlib, 1937-ci illərdə Heydər Əliyev Azərbaycan rəhbərliyində təmsil olunmayıb. Şübhəsiz ki, əgər o dövrdə Heydər Əliyev Azərbaycan rəhbərliyində təmsil olunsaydı, indi Azərbaycan torpağında bir türkə belə rast gəlmək olmazdı.

21. Heydər Əliyev Azərbaycan KP MK birinci katibi təyin olunduqdan («seçildikdən») sonra o, 2-ci fəslin 1-ci bölməsində göstərdiyim Sov.IKP MK Siyasi Bürosunun 02.06.1947-ci il tarixli tamamilə məxfi d i r e k t i v i əsassında rus imperiyasına xidmət göstərib, respublikanın bacarıqlı və xalq arasında nüfuzu olan milli kadrların yüksək vəzifələrə keçməsinin qarşısını alıb, cürbəcür çirkin, iyrənc əməllərə əl ataraq, onları damğalamaqla məşğul olmuşdur. Respublikanın köklü əhalisini, xüsusən də Azərbaycan türklərini məhv etmək üçün nə lazım idisə, hamısına əməl etmişdir.

22. Heydər Əliyev təkrarən hakimiyyətə gələndən sonra, o, erməniyə güllə atan respublikanın vətənpərvər oğullarını damğalamaqla bərabər, Vətən torpağının işğal olunmasında ermənilərə yardımçı olanların (məsələn, Elburus Orucovun, Səfər Əbiyevin və b.) rütbələrini artırmaqla onları yüksək vəzifələrə təyin etmiş, öz şəxsi marağına görə Azərbaycan xalqına amansızlıqlar göstərməsində fərqlənənlərə isə ən yüksək ad (Milli Qəhraman adı), orden və medallar vermişdir.

23. Nə qədər ki, Azərbaycan xalqı medalın bir üzünün Əbülfəz Əliyev, o biri üzünün isə Heydər Əliyev olduğunu, SSRI dağılandan sonra SSRI respublikaları arasında ən çox itirən Azərbaycan Respublikası olmasını, bu itkiyə və bütün fəlakətlərimizə əsas səbəbkar Əbülfəz Əliyev – Heydər Əliyev birliyi olduğunu dərk etrməyib, nə qədər ki, Azərbaycan xalqı heydərəliyevçilikdən və əbülfəzəliyevçilikdən imtina edib, heydərəliyevçiliyə və əbülfəzəliyevçiliyə qarşı, o cümlədən regionçuluğa qarşı: ermənistanlı-naxçıvanlıpərəstliyə qarşı mübarizə aparmayıb, Azərbaycanda heç vaxt birlik olmayacaq; nə qədər ki, respublika rəhbərliyinə damarlarından təmiz türk qanı axan respublikanın köklü vətənpərvər adamı gəlməyib, Azərbaycanın heç bir problemi, o cümlədən Qarabağ problemi də Azərbaycan xalqının xeyrinə həll olunmayacaqdır.

24. Artıq Heydər Əliyevi hakimiyyətə gətirən əsas qüvvə – naxçıvanlılar və ermənistanlılar da bütün fəlakətlərimizin əsas baiskarının, şəxsən Heydər Əliyevin özü olduğunui yaxşı başa düşürlər. Son zamanlar 10 minlərlə adamın Azərbaycan Respublikasının prezidenti Heydər Əliyevə qarşı istefa şüarı altında keçirilən izdihamlı yürüş və mitinqlərində də Heydər Əliyevə istefa deyənlərin əksəriyyəti naxçıvanlı və ermənistanlılardır. Heydər Əliyev isə öz məkrli məqsədinə nail olmaq üçün hələlik polis dəyənəyindən istifadə etməkdədir. Ümidvaram ki, çox çəkməz, polislər də öz dəyənəklərini xalqa qarşı deyil, Heydər Əliyev tayfasına qarşı istifadə edər. Bununla da Heydər Əliyev dövrünə – əliyevçiliyə, tayfabazlığa, yerlipərəstliyə (regionçuluğas), korrupsiyaya və rüşvətxorluğa son qoyulacaqdır. Azərbaycanın bütün problemlərinin, o cümlədən Qarabağ probleminin Azərbaycan xalqının xeyrinə müsbət həlli də bundan sonra başlayacaqdır;

25. Bütün bu yuxarıda yazılanlar bir daha sübut edir ki, biz azərbaycanlılar Rusiya parlamentinin üzvü V.Оirinovskinin sözündən nəinki inciməliyik, əksinə, ona minnətdar olmalıyıq. Ona görə ki, gec də olsa, o, Azərbaycan xalqını yuxudan ayıltmaq üçün belə bir ifadə işlətmişdir: «Azərbaycan Respublikasının prezidenti Heydər Əliyev dünyanın ən xoşbəxt ölkə başçısıdır ki, onun yeddi milyon qoyunu var.» O, bu ifadəsilə biz azərbaycanlılara bildirmək istəmişdir ki, prezidentinizin şəxsiyyəti və həyat fəaliyyətini öyranib, təhlil edin. Dostunuzla düşməninizi ayırd edib, tanıyın. Vətənizi xilas edin. Gələcək nəsillər bunu sizə bağışlamayacaq. V.Оirinovskinun millətimiz barədə dediyi fikirdən çox-çox qabaq, yəni 60-çı illərdə böyük şairimiz Məmmədhüseyn Şəhriyar yazmışdır: «Qorxuram ki, oyun ola, millət yenə qoyun ola.» Ona görə də biz iradımızı və narazılığımızı M.Şəhriyara və V.Оirinovskiyə yox, Heydər Əliyevə bildirməliyik. Ona görə ki, Azərbaycan xalqının Heydər Əliyevə göstərdiyi etibar və sədaqətdən sui-istifadə edərək, o, azərbaycanı belə fəlakətlərə düçar etmişdir. Bütün fəlakətlərimizin baiskları Heydər Əliyevdir. Vətənimizin fəlakətlərdən qurtulması üçün Azərbaycan xalqı birinci növbədə Heydər Əliyevə qarşı, əliyevçiliyə qarşı mübarizəyə qalxmalıdır.

ISTIfADƏ OLUNMUŞ ƏDƏBIYYAT

Kitablar:

1. Azərbaycan Sovet Ensiklopediyası.

2. B.Budaqov, «Akademik Həsən Əliyev»,Bakı 1995-ci il

3. Ə.Haşimi, «Işıqlı bir ömrün səhifələrindən», Bakı 1997 il

4. S.Şükürov və M.Səfərov, «Millit Atası», Bakı 2000 il

5. f.Dəmirkol, Diktatorları yuxu tutmaz», Istanbul, 2002 il.

6. V.Semiçastnıy, «Bespokoynoye serdse», Moskva,, 2002 il

7. Y.Çazov, «Rok», Moskva, 2001 il .

8. V.Solovyov və Y.Klepnikova, «Zaqovorşiki v Kremle», Moskva, 1991 il.

9. M.Süleyman, «Təbiətin fəryadı», Bakı 1990 il.

 10. Ç.Hüseynov, «Semeynıye taynı», Moskva 1986 il

 11. A.Balayev, «Azerbaydоanskoye natsionalno- demokratiçeskoye dviоeniye 1917-1920 qq.», Bakı 1990 il.

 12. A.Mütəllibov, «7 ilin 70 anı», Moskca 2000 il.

 13. Ə.Elçibəy, «Bu mənim taleyimdir», Bakı 2005 il.

 14. T.Nəsirli, «Dünya», Bakı 2005 il.1

 15. S.Sailov, «Yaşadığım illər, keçdiyim yollar», Bakı 2007 il.

 16. Ə.Ibrahimov, «Görkəmli insanların həyatı. Məmməd Əbdül oğlu Isgəndərov», Bakı 2009 il.

 Оurnallar.:

1. «Monutor», № 4, 2002 il.

2. «Profil» № 4, 1997 il. Moskva, Aleksandr Troşin, «Sem partiynıx qrexov tovarişa Aliyeva».

3. «Krik», Moskva 1992 il, 5-ci buraxılış. Vladimir Kalinuiçenko, «Delo Qeydara Aliyeva»

Qəzetlər.

 1. Son beş ildə «Yeni Müsavat», «Hürriyyət», «Bakı-Xəbər», «Impuls», «Azadlıq», «Ulus», «Yeni zaman», «Noviye vremya», «Millətin səsi», «Vəhdət», «Şərq», «Təzadlar», «Bizim yol», «Bizim soy», «Xural» və digər qəzetlərdə dətc olunmuş materiallar.

2. «Kommunist», 15 avqust 1975-ci il, «14 avqust 1975-ci ildə Bakıda Stepan Şaumyanın abidəsinin açılışında Heydər Əliyevin nitqi».

3. «Kommunist», 12 oktyabr 1978-ci il, «11 oktyabr 1978-ci ildə Stepan Şaumyanın anadan olmasının 100 illiyi münasibətilə Bakıda keçirilən təntənəli yığıncaqda H.Əliyevin məruzəsi».

4. «Kommunist», 19 aprel 1980 il, «Bakıda Xl Qızıl Ordunun şərəfinə abidənin təntənəli açılışında H.Əliyevin nitqi.»

5. «Kommunist», 22 sentyabr 1988 il, R.Bayramov, «Yoxlanılmışdır. Zəhərli deyil.»

6. «Kommunist», 30 oktyabr 1988 il. R.Nağıyev, «Qərəz çaşqınlığı.»

7. «Kommunist» 21 fevral 1989 il. V.Bəhmənli, «Ağ pambıqda qara ləkə.»

9. «Kommunist» 18 mart 1989 il. I.Dadaşov, «Vəzifə və vəzifədən sui-istifadə.»

10. «Bakinskiy raboçiy» 22 iyul 1988 il. A.Ebrelin, «Bardinskaya slava vzlet i padeniye.»

11. «Bakinskiy raboçiy», 4 avqust 1988 il. O.Zeynalov, «Smotret pravde v alaza».

12. «Bakinskiy raboçiy», 5 yanvar 1989 il. «A qde qlavnıye vinovniki».

13. «Vışka», 1 fevral 1989 il. R.Cəbiyev, «Pripiska – naslediye zastoynıx let»

14. «Azərbaycan gəncləri», 27 oktyabr 1988 il. C.Məlikov «Tayfabazlığın məngənəsində».

15. «Bakı», 13 yanvar 1989 il. «Abşeron bağları bakılıların xidmətində».

16. «Qızılbaş», 14 aprel 1993 il. Ş.Saleh, «Xainin mənşəyi olmaz, xainin əsli sorulmaz».

17. «femida», 5 sentyabr 1998 il. R.Quliyev, «Azərbaycan Respublikasının prezidenti Heydər Əliyevə qarşı Ittiham».

18. «Turan», Moskva, 18 oktyabr 2002-ci il Q.Quliyev, «Kürdüstan adlı samovar satılır».

19. «Qorest», 24 iyuin 2001 il. B.Tahirbəyov, «Bayki Bakinskoqo Bulvara» Pro Qeydara Aliyeva».

20. «Pravda» 11 noyabr 1988 il. N.Demidov, Z.Qədimbəyov. «Krona nad valunami».

21. «Pravda» 4 fevral 1990 il. V.Əfəndiyev, «Aliyevşina ili Plaç po «sladkomu vremeni».

22. «Izvestiya», 4 avqust 1993 il. M.Serediyukova, «Aliyev protiv Aliyeva».

23. «Literaturnaya qazeta», 21 sentyabr 1988 il. A.Vaksberq, «Burnıye aplodismentı».

 24. «Komsomolskaya pravda», 19 avqust 1998 il. A.Vandenko, «Qeydar şaqayet vperedi».

This entry was posted in Fəlakətlərimizin baiskarı (I-ci kitab). Bookmark the permalink.

Comments are closed.